Αφήνοντας την οικογένεια εντασσόμαστε στο σχολικό πλαίσιο φτιάχνοντας νέους δεσμούς με διαφορετικούς ανθρώπους.

 Μια ομάδα αυτών των ανθρώπων είναι και οι Καθηγητές μας.

Σαν μαθητές μεταφέρουμε στο πρόσωπο των εκπαιδευτικών μας τις εικόνες των γονιών μας, και λόγω αυτής της στενής σχέσης αλληλεπίδρασης και αλληλεξάρτησης το επάγγελμά αυτό, αυτόματα καθίστανται ως ένα από τα πιο δύσκολα. Έτσι τα αποτελέσματα της εργασίας ενός καθηγητή εξαρτώνται κυρίως από την σχέση που δημιουργείται με τους μαθητές τους και όχι αποκλειστικά από τις δικές του ενέργειες.

Ο ρόλος ενός εκπαιδευτικού είναι πολυδιάστατος σήμερα. Πέρα από την ετοιμότητα που απαιτείται και την προσπάθεια που χρειάζεται να καταβάλει για να επιτύχει βέλτιστα και να ανταποκριθεί σε όλες τις απαιτήσεις, ο εκπαιδευτικός καλείται να επιτελέσει ταυτόχρονα πολλούς επιμέρους ρόλους.

Πρώτα από όλα παίζει τον ρόλο του ελεγκτή αφού έχει τον πλήρη έλεγχο της τάξης που διδάσκει. Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι το επίκεντρο αυτής, ειδικά όταν προσπαθεί να μεταδώσει κάποιο νέο θέμα στους μαθητές του. Όμως ο ρόλος αυτός δεν επιτρέπει ιδιαίτερα στον μαθητή να μιλά, οπότε έχει ενδιαφέρον για τους μαθητές; Άρα ο καθηγητής αμέσως μετά υιοθετεί τον ρόλο του υποβολέα, ενθαρρύνοντας τους μαθητές να συμμετάσχουν, βοηθώντας τους μόνο όταν είναι απαραίτητο.

Στην συνέχεια γίνεται εκτιμητής των αποτελεσμάτων. Ο ρόλος του είναι να βλέπει και να εκτιμά το πόσο καλά δουλεύουν οι μαθητές και να τους βαθμολογεί. Βέβαια θα πρέπει να είναι πάρα πολύ καλός οργανωτής! Για να επιτύχει μια δραστηριότητα που θα δώσει στους μαθητές του, χρειάζεται επιμελή οργάνωση. Είναι κομβικό σημείο αυτό, γιατί ο μαθητής θα πρέπει να γνωρίζει ακριβώς τι επακολουθεί στις εργασίες του, έτσι ώστε να εργαστεί με τον σωστό τρόπο.

Ο καθηγητής επίσης παίζει και τον ρόλο του προπονητή. Ειδικά όταν οι μαθητές του συμμετέχουν σε κάποιες εργασίες ή πρόκειται να απλά να διαβάσουν κάποια ύλη ή κατά την περίοδο των εξετάσεων. Ένας εκπαιδευτικός πάντα παρέχει συμβουλές και καθοδήγηση βοηθώντας τους μαθητές να αποσαφηνίσουν κρυφά σημεία, τυχόν δυσκολίες ακόμη και να κατανοήσουν τα όρια των καθηκόντων τους.

Ανεξάρτητα από τους ρόλους του, ο καθηγητής στην κυριολεξία σχηματίζει την κουλτούρα της τάξης του, βελτιώνει την εκμάθηση των σπουδαστών και επηρεάζει την πρακτική και την παραγωγικότητά τους. Οφείλει λοιπόν, να έχει συναίσθηση των ρόλων και του έργου που πρόκειται να επιτελέσει, κυρίως να αγαπά το επάγγελμά του και φυσικά να είναι επιστημονικά καταρτισμένος για να μπορέσει να εισέλθει στην ψυχολογία ενός παιδιού και να το γαλουχήσει αποτελεσματικά, ώστε να στηρίζεται σε γερές βάσεις μεγαλώνοντας!